Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

υστερόγραφο


Ένας κουτσός μ’ ένα ποδήλατο ταξιδεύει τον κόσμο. Έτσι ξαναγίνονται όλοι οι δρόμοι που κάποτε αμφέβαλλαν για τους εαυτούς τους.
Η βροχή τρυπώνει στο ψυγείο και μένει εκεί για πάντα. Έτσι δεν ξεπλένεται πια κανένα πάθος.
Κι όταν αρχίζει να πέφτει ο ήλιος ορθώνονται κάτι θηριώδεις αφαιρέσεις και τρώνε ό,τι απέμεινε απ’ τη μέρα.

Εν ολίγοις, συμβαίνουν τρομαχτικά πράγματα στον κόσμο.

Γι’ αυτό κι εγώ, όταν φοβάμαι, θα κλείνομαι σ’ ένα μικρό κουτί και εκεί μέσα θα ζω όλα μου τα όνειρα.

υ.γ.
Για να μη λες αργότερα πως δεν στο είπα.

ε.σ.

2 σχόλια: